twitter-logo-2 facebook-art

 

Arkade-logo01

 

  • Onze openbare school is multicultureel. Arkade helpt ons met een afgewogen lesprogramma over de vijf wereldgodsdiensten.

  • Hoe kunnen wij onze christelijke identiteit als een kwaliteit laten weerklinken in onze school?

  • Het overlijden van een moeder had een enorme impact. Arkade hielp ons het rouwproces op school te begeleiden.

  • Leerkrachten hadden moeite met de betekenis van Pasen. Wij wilden als team teruggaan naar de essentie van dit religieuze feest.

  • Wij gaan fuseren met een ander schoolbestuur. Arkade begeleidt ons bij de invulling van onze nieuwe identiteit.

  • De ouders vroegen om een ouderavond over onze schoolidentiteit. Arkade verzorgde een inspirerend programma.

Door Wilma Blaak, onderwijsbegeleider

1796625 975272812487882 7334729013502745773 n 450x338 450x338

Terwijl de uitslagen van de Amerikaanse verkiezingen mijn huiskamer binnendringen mag ik met u wat gedachten delen die alles te maken hebben met politiek.

Erkenning van veelkleurigheid in een samenleving is geen vanzelfsprekendheid. In bepaalde politieke kringen lijkt de angst te regeren. Uitsluiting van diverse (kwetsbare) groepen staat hoog op de agenda.

 Een school is eigenlijk een mini-samenleving, een oefenplaats waar het niet alleen om kennis maar ook om wijsheid gaat. Ik werk graag met verhalen uit de diverse wijsheidstradities. Afgelopen week mocht ik deel uitmaken van een inspirerende teambijeenkomst op een basisschool met meer dan 25 nationaliteiten. Erkenning van de diversiteit is op deze school geen loze kreet, maar dagelijkse praktijk. Daar moet heel hard voor gewerkt worden. Tijdens zo’n bijeenkomst doen we dan een stapje terug: Wat bezielt ons eigenlijk?

We luisterden naar het oude verhaal van de blinden en de olifant:

Er was eens een koning die alle blindgeborenen bij zich liet roepen om een deel van een olifant te laten betasten. Op zijn vraag hoe de olifant eruitzag kwamen de blinden met zeer uiteenlopende beschrijvingen. Wie de kop had betast zei dat de olifant eruitzag als een grote ketel. Wie het oor had betast beschreef de olifant als breed en ruig. Wie de romp had, op een graansilo, wie de staart had op een knuppel, wie het uiteinde van de staart had op een bezem en wie het achterwerk had op een stuk geschut. Omdat de blinden het onder elkaar niet eens konden worden over hoe een olifant er werkelijk uitzag raakten ze met elkaar slaags. Gelukkig kwam de wijze koning met zijn kijk op de zaak. Hij wees de blinden erop dat zij slechts een stukje van de werkelijkheid zagen en wees hen op het grote geheel.

Dit verhaal wordt door religiewetenschappers aangevoerd om de verschillen tussen de religies te relativeren. Uiteindelijk geloven we allemaal hetzelfde, is hun conclusie. Dat gaat anderen te ver. Want geef je hiermee niet juist het eigene van de ander prijs? Je hoeft niet hetzelfde te geloven, je hoeft het niet eens te zijn. Wel is het belangrijk om het verhaal eens te bekijken vanuit het perspectief van de ander. Zo wordt de wereld een stukje minder grijs.

In de teamvergadering merkten we hoe lastig deze uitgangspunten zijn. In de dagelijkse schoolpraktijk kunnen spanningen soms hoog oplopen. Voor je het weet raken leerlingen of andere betrokkenen met ‘elkaar slaags’, net als de blinden. Maar ook al is het lastig, we moeten er nooit mee ophouden. Vanuit een basis van respect en vertrouwen lieten de collega’s zich in het hart kijken. Een van de leerkrachten merkte op hoe belangrijk zij dergelijke momenten vindt. In de hectiek van alledag is er soms zo weinig tijd om als team te reflecteren.

De kinderen van vandaag die deze wijsheden hebben geleerd zijn bevoorrecht. Zij hebben de potentie in zich om wijze wereldleiders te worden. Daar droom ik vandaag nog meer van dan voorheen. 

Wilma Blaak